public

Synology Mailstation with Multiple domains on a DS207+
Geheugensteuntjes en een aantal niet gedocumenteerde mogelijkheden..

De officiele documentatie.

Iedere gebruiker kan verschillende email-adressen toegewezen krijgen.
Vanuit CLI..
vi /usr/syno/mailstation/etc/aliases
Voeg aliases toe op de volgende manier..
info:                    pietmajoor
webmaster:         pietmajoor
etc..

Dus mail gericht aan de volgende adressen komt altijd bij Piet Majoor in het inboxje.
pietmajoor@mijndomein.nl
info@mijndomein.nl
webmaster@mijndomein.nl

Om de aliases door te voeren..
/usr/syno/mailstation/bin/newaliases
/usr/syno/mailstation/sbin/postfix reload

*****************

Voor meerdere domains (eentje is ingegeven in GUI)..
Vanuit CLI..
vi /usr/syno/mailstation/etc/main.cf
Zoek regel..
mydestination = $myhostname (Dit is dus het domein zoals ingegeven in GUI)

Voor meerdere domeinen voeg je ze toe op de volgende manier..
($myhostname laten staan, dit is de variabele die wordt ingevuld door de GUI ingegeven domein)
mydestination = $myhostname mijndomein1.nl mijndomein2.nl

Note: Elke gebruiker ontvangt mail voor alle domein namen,
dus pietmajoor@mijndomein1.nl, pietmajoor@mijndomein2.nl, etc.

/usr/syno/mailstation/sbin/postfix reload

***********************

Maak gebruik van een relayhost aangezien sommige mailservers mijn
mail niet accepteren.. (o.a. gmail)
Dus nu gaat outgoing mail via de relayhost van isp.
vi /usr/syno/mailstation/etc/main.cf
relayhost = smtp.xs4all.nl

Waarschijnlijk hierom dat port 25 niet open hoeft te staan?

/usr/syno/mailstation/sbin/postfix reload

***************

Router.. ports opengooien.
    SMTP       TCP     25
    POP3       TCP     110
    IMAP         TCP     143
    IMAPS       TCP     993
    POP3S     TCP     995

*********************

XS4all (servicecenter) op nivo 2 zetten (weer teruggezet op nivo 3), bij nivo wordt
port 25 (in/out) niet geblokt. Maar is dus niet meer nodig voor mij.

*********************

Voor checken van geblokte ports etc..
http://canyouseeme.org/

December 4th 2009 our second son is born, we named him Lukas and he's healthy, and so is his mother.
My wife Ellis, our son Mika and myself are very happy!

Who wants or needs an invite?
Send  me your email address and the first 8 to respond will get an invite.

Jahoor, 't is weer zover..
Ik merk het vooral aan de keuze van muziek waar ik naar luister tegenwoordig..

The Fray (Say When)

Queens of the Stone Age (Everybody Knows That You Are Insane)

Oceansize (Trail of Life)

Syd Barret (Terrapin)

Wolfmother (Pilgrim)

Porcupine Tree (Heartattack In A Layby)

Soundgarden (Let Me Drown)

Rammstein (Pussy)

Rammstein (B'''''''')

Voornamelijk in de progressive/psychedelic/hardrock-hoek dus..
hehe, Rammstein ;-) Ze hebben er een nieuwe fan bij denk ik..

Groot nieuws, ons volgende kind gaan we Samson noemen.

Van blog_2009-09-14

Dacht na 26 jaar maar eens te stoppen met roken.

Zonder pleisters (die dingen prikken en blijven niet goed zitten), zonder pillen (pittige bijwerkingen), zonder 'coaching' (slap gelult heb ik genoeg), zonder elektronische nep-peuken (zul je zien dat ie in mijn smoel ontploft) en ook zonder 'mijn netwerk' erbij te betrekken (mijn netwerk bestaat uit rokers-haters)..

Gaat wel goed op zich, dagelijks pijnlijke tot zeer pijnlijke momenten, bijten en knokken, vooral op het werk doet het zeer maar dat is nu eenmaal de prijs van zo lang roken, soms wel 60/70 peuken per dag.

Ik mis het enorm, ik kan mij niet voorstellen dat er leven is na het roken en eigenlijk weet ik het wel zeker, roken gaf me dat bijzondere duizelige gevoel waardoor ik heerlijk tot rust kwam, zal vanaf nu verworden tot een ongelukkig en extreem zenuwachtig wrak.
Zoals wel blijkt, zie ik met een positieve blik de toekomst tegemoet, die rookvrije toekomst waarin ik voor altijd een leegte, een honger zal ervaren die niet gestild mag worden, een toekomst die in geen enkel opzicht een alternatief kan bieden voor het heerlijke ritueel van prepareren, opsteken en oproken van een shaggie, het ultieme genieten, bye bye, het is voorgoed voorbij.

Edit: Ik ben wanhopig op zoek naar alternatieve prikkels.. of is het ontspanning? Ben enorm aan het vreten, is er geen snoep dan steek ik zo 2 hele komkommers in mijn huig, ook stroomt het bier wat vlotter. Ben enorm aan het zoeken naar methodes om mijzelf af te leiden van mijn ellendige leegte, veel dingen kopen die ik niet nodig heb en zo..

Ik droom elke nacht van vreselijke manieren van dood gaan, vlekken op mijn longen, het ophoesten van bloed, ik vraag mij af of je het proeft als je een stuk kankergezwel ophoest. Ik denk aan Martin Bril (drank+roken=slokdarmkanker), Farah Fawcett (gewoon pech met anuskanker) en Allen Carr (hoe-stop-je-met-roken-goeroe) die 23 jaar na te zijn gestopt met roken stierf aan longkanker.
Ben ik misschien te laat?

Verder ben ik pissig op al die lieden en de maatschappij die mij (en andere rokers) proberen van het roken af te helpen middels angst, wijzen op je verantwoordelijkheden en het voorhouden van de doem-scenario's. De ex-rokers zijn vaak het ergst. Vreemde eigenschap van mensen, dat denken dat je een ander kunt motiveren middels angst. Van angst kun je alleen maar allerhande enge ziektes krijgen.
Hoop oprecht (en weet dat ook) dat als één van mijn kids ooit thuiskomt met de rokende boodschap dat ik de doem-scenario's in de kast laat liggen en op een positieve manier ermee aan de slag ga, als daar al behoefte aan is natuurlijk.

Lust geen koffie meer, alleen nespresso. Ik ben dus tegelijk ook aan het afkicken van de koffie, de aantallen bakken koffie die werden genuttigd zaten vaak in de tientallen per dag dus ik ga momenteel door een pittig ontgiftingsprogramma.

Ben erg vaak duizelig.

Ook ben ik redelijk prikkelbaar en volkomen onredelijk, moet gezin af en toe ontzien.
Staat tegenover dat ik nu meer tijd heb voor Mika, vandaag heerlijk met hem gespeelt, de treinset is momenteel favoriet. Normaal zou ik toch om de zoveel tijd even moeten roken (met koffie natuurlijk), nu is mijn tijd voor hem. Beetje jammer dat ik zo gestressed ben dat ik af en toe zo'n treinrails wel naar zijn hooft kan gooien maar goed.. Heb hem vandaag vanuit een vlaag van totale onredelijkheid even flink bij zijn handen gepakt om hem streng toe te blaffen dat ie pappa maar eens met rust moet laten als ie aan het afwassen is, "Ga nu eens alleen spelen!!!".

Overheersende gevoel van deze periode..
Ik ben stikjaloers op alle rokers.. zij hebben het gelukzalige gevoel waar ik afstand van nam, zij wel en ikke niet.
Al die niet-rokers die er tevreden uitzien spelen puur toneel! Ze liegen dat ze barsten en daarom haat ik ze. Je kunt niet tevreden zijn zonder roken, wat een kul!

Ik hoop dat ik snel weer beter ben..

Hé cool, hetzelfde probleem als ik destijds had met Arch Linux maar nu met Ubuntu Jaunty en er is nog een probleem aan de orde.
Problemen bij het afsluiten van het systeem, namelijk.. het sluit niet af! Het hangt en de monitor 'verliest signaal',  hoe lang het duurt voordat het systeem uiteindelijk afsluit weet ik niet, heb nooit langer gewacht dan een minuut of twee.

Na lang gezoek uitgevonden dat het gaat om de volgende bugs..

Bug #71004 - Jaunty: shutdown to hang on a blank screen
Schijnbaar een probleem met usplash, of op zijn minst met het shutdown-script (/sbin/usplash_down). Voor mij is de enige omzeiling van deze bug het uitschakelen van usplash of het buitenspel zetten van het shutdown-script (probleem speelt namelijk alleen bij afsluiten).

Methode 1: Het uitschakelen van splash kan je doen door "splash" te verwijderen van de kernel-bootline in /boot/grub/menu.lst
Methode 2: Het buitenspel zetten van /sbin/usplash_down kan door simpelweg het script te hernoemen, het wordt dan dus ook niet uitgevoerd.

Het moge duidelijk zijn dat je nu dus geen splashscreen meer ziet bij het afsluiten, en alleen methode 2 geeft je nog een splashscreen bij het opstarten.

Bug #211631 - Network is brought down before network filesystems are unmounted (CIFS timeout at shutdown)
Ookal zo'n eeuwen oude bug..

Ik zag shutdown messages in de trant van..
CIFS: VFS server not responding
CIFS: No response for cmd 114 mid 3

De reden hiervoor is dat het netwerk (NetworkManager) wordt afgesloten voordat de samba-shares worden unmount, en het unmounten van een netwerk-share zonder netwerk.. tja, da's lastig.

Methode "omzeilen" (geinspireert door deze zinnige post):
Type:
cd /etc/rc6.d
ls -la
Je ziet nu:
S<nr>wpa-ifupdown (nr is waarschijnlijk 15)
en
S<nr>umountnfs.sh (nr is waarschijnlijk 31)
Type:
sudo mv S31umountnfs.sh S14umountnfs.sh
De bedoeling is umountnfs.sh een lager nummer te geven als wpa-ifupdown.sh, daarmee wordt ervoor gezorgd dat de samba-shares worden unmount voordat het netwerk eruit ligt.

Doe dit nu ook vanuit /etc/rc0.d

Vier luisterliedjes..

1- Coheed & Cambria - Always & Never (album: Good Apollo, I'm Burning Star IV, Volume One: From Fear Through The Eyes of Madness)
2- Massive Attack - Small Time Shot Away (album: 100th Window)
3- Sinéad O'Connor - The Singing Bird (album: She Who Dwells...)
4- Sinéad O'Connor - My Lagan Love (album: She Who Dwells...)

Het lijkt wel of het success in de opvang/opvoeding van een kind afhangt van het evenwicht binnen een huwelijk. En zo is het wel te begrijpen dat de meeste mensen ervoor kiezen een huwelijk aan te gaan met een soortgenoot van de andere sekse.

Ik zie bij veel mannen de neiging om wat te snel te gaan met hun kind, verwachtingen te hebben waaraan het kind niet kan voldoen. het kind zijn eigen keuzes laten maken onder het mom: "Daar leert ie alleen maar van." In het spelen met het kind vind je dat ook terug.
Zelf betrapte ik mij er eens op een balletje omhoog te gooien in de veronderstelling dat mijn baby van 5 maanden het uit de lucht zou plukken en zou roepen: "Kijk pap, ik heb hem!" en dat terwijl het kind nog maar net rechtop kon zitten, zijn armen kwamen niet verder dan wat spastisch gespartel.
Een kind zal op deze manier worden geconfronteerd met het feit dat ie heel veel niet kan. Dit is voor een kind een belangrijke stimulerende prikkel om (zoals een vogeljong) te fladderen met zijn vleugels in de hoop dat ie opstijgt, dit tegen beter weten in.
Gevalletje 'wishfull thinking'? Misschien zit het wel dieper.. ik denk dat wij mannen eigenlijk stiekempjes niets liever willen dan het jong zo snel mogelijk klaarstomen voor de boze buitenwereld en dan het nest uitschoppen. Ziedaar de neiging te snel te gaan, het kind moet groot en sterk worden!

De vrouw daarentegen zie je vaak te langzaam gaan, te voorzichtig en beschermend. Vooral alles veilig houden en op het leeftijdsniveau van het kind, stel je voor dat ie gefrustreerd raakt, of schrikt.. bbrr..
In het spel zie je de vrouw heerlijk voorspelbaar spelen met het kind, het balletje wordt zo godsgruwelijk langzaam zijn richting op geduwd dat het kind moeders aankijkt met zo'n blik van: " Wat denk je dat ik ben? Een baby?!"
Kortom, het kind zal worden overladen met de boodschap dat ie al heel veel wel kan. Ook deze boodschap is belangrijk voor het kind, daar waar hij vanuit frustratie met zijn vleugels aan het fladderen is omdat pappa hem net heeft verduidelijkt dat ie nog heel veel te leren heeft weet hij nu dat ie kans van slagen heeft, hij kan tenslotte al heel veel.
Gevalletje 'wishfull thinking'? Ook hier denk ik dat het vanuit het diepe instict van de vrouw komt. Die wil eigenlijk heel stiekempjes haar kind het liefst zo lang mogelijk zo dicht mogelijk bij zich houden, lekker tegen moeders borsten, veilig en warm. Ziedaar de neiging te langzaam te gaan, het kind moet klein en koddig blijven!

Het moge duidelijk zijn dat ook mannen graag hun kind dicht bij zich willen houden, net zo goed als vrouwen ook graag hun jong groot en sterk zien worden en het nest uit zien vliegen, maar ja,.. instinct.

Zowel mannen als vrouwen zitten er een beetje naast maar de combinatie van die twee kan leiden tot een evenwichtige opvang/opvoeding van het kind.

Moest even zoeken maar hier is het dan, bubblethee!
(met tapioca pareltjes dus) Heerlijk.